هبوط

بعد از مدت ها برگشتم که دستی روی وبلاگ بکشم خاک گوشه گوشه اش رو گرفته 

یادش بخیر چه روزگاری بود یه زمانی اینجا 

شب به شب هرکسی از کار روزانه اش برمیگشت و آنلاین منتظر بازی ها و دور همی های وبلاگی بودیم خیلیا مجهول الهویه بودن و اسم و صورت  و واقعی نداشتن خیلیا به دوستای نزدیک شون فقط عکسشونو نشون داده بودن با صفحات رمز دار ! خیلیا هم عکس و اینا میذاشتن و زیاد براشون اهمیت نداشت من اون روزگار بیخیالی رو میخوام بازم اون روزگار کودکی